|
یا غیاث المستغیثین هر کسی برای خودش حداقل یه غم کوچیک داره ، بی غمی خودش یعنی هزارتا درد یکی به خاطر دنیاش غمگینه ؛ یکی برای آخرتش ؛ یکی برای هردوش! آدمها متفاوتند و غمهاشون هم درخور شخصیتشون متفاوت غم شما چیه؟ ... تا حالا شده وقتی غمگین میشی به این فکر کنی که غم دیگران چیه؟ نه منظورم این نیست که تا مریض میشی همه مریض هارو دعا میکنی و بعد
که الحمدلله خوب شدی مریض ها از لیست دعاهات خارج میشن! منظورم دیدن غم دیگرانه بدون این که تا حالا تجربشون کرده باشی خیلی سخته ها حتما تا حالا شده یه غمی نداشتی و نمیدونستی چقدر ناجوره و
وقتی بهش مبتلا شدی تازه فهمیدی عجب غم عظیمیه! اینجور وقت ها باید این تجربه رو تو قلب حک کرد که غم غمه ، چه کوچک چه بزرگ منتها با این تفاوت که غم های بزرگ مال آدم های بزرگه... آدمهای کوچک تا یه غم کوچک سراغشون میاد ، اونقدر بزرگش میکنند
که توش غرق میشن و غافل از این که این غم ها که غم نیست تا حالا به غمهای آدمهای بزرگ فکر کردی؟ فکر کن هر کسی رو که پیش خودت بزرگتر از بقیه میدونیش ببین تو حرفاش چه غم هایی نهفته است؟ چه افسوس ها و آه های سردی لابه لای حرفاشه؟ کدوم کلمه رو وقتی ادا میکنه انگار داره کوه رو روی زبونش حمل میکنه؟ ...
میشه آروم آروم بزرگ شدها
اصلا به دنیا اومدیم که بزرگ بشیم (نه جسمی!!!) ببینیم غم هامون چیه مدل ماشین؟...محل زندگی؟...نوع غذا ، امکانات... یا اینکه وقتی میبینید یه نفر داره بی حواس میره ته دره و چشاش بسته است؟
و بقیه هم نگاه میکنند و هیچی نمیگن؟؟!!؟
یه نفر بی علم روح خودشو میکشه و بقیه تشویقش میکنندو
خودشون هم مشتاق به خودکشی(روح کشی) میشن!؟!؟!؟ ... ... ...................... یه بار یه اعرابی وقتی امام علی-علیه السلام- داشته لب چاه
دردودل میکرده ؛صداشو،حرفاشو میشنوه بعد نعره ای میکشه و جان میده....!!!!!! ... غم آدم های بزرگ.. باید ظرف وجودت بزرگ باشه که این غم ها رو بشنوی و دق نکنی
ظرفیت
.... حتما هم تا حالا شنیدید که گریه های امام زمان
–عج الله تعالی فرجه- تمومی نداره... .... ... ...
+ نوشته شده در سه شنبه 22 اسفند1385ساعت 2:34 بعد از ظهر  توسط من
|
|
|